Kultura włoska

Jada się we Włoszech nie tylko po to by przetrwać – to jest pewne.
Włosi nie jedzą by żyć, lecz żyją by jeść. Jedzenie to świętość, obrzęd, rytuał. Prawie sfera sacrum.

Odczuwa się je niemal wszystkimi zmysłami. Największe święta i uroczystości Włosi obchodzą właśnie przy stole przy długich rodzinnych obiadach czy kolacjach. Zgadnij co robi Włoch w Sylwestra? Wyprawia sobie cenone, czyli wielgachną kolację. No, a co robi w Ferragosto, które przypada 15. sierpnia? Masz rację, sì sì – je i to wcale nie mało! Zgadnij, co robi Włoch w zwykłą niedzielę? ... Nie istnieje chyba naród bardziej przywiązany do jedzenia i do swojej kuchni jak właśnie Włosi. Bardzo skromnie również, mieszkańcy Włoch uważają, że ich kuchnia jest najlepsza i niedościgniona. Ale czy można się im dziwić? Czyż kuchnia włoska faktycznie nie jest świetna? Czy bylibyście tutaj, gdybyście myśleli przeciwnie? Może się mylę, ale wydaje mi się, że nie. Nie inaczej myśli wielu ludzi na świecie – w zapytaniu o najlepszą tradycję kulinarną świata, włoska kuchnia wygrywa przecież wszystkie światowe rankingi (tuż za nią plasuje się kuchnia francuska i chińska). Inny dowód? Zaczep nieznajomego na ulicy i spytaj się, jakie słowa zna po włosku. Pasta, spaghetti, amaretto, cappuccino, espresso, mozzarella, tiramisù, lasagne, pomodoro, parmigiano, mangiare, ristorante, siesta? Te słowa pojawią się bankowo wśród odpowiedzi (tuż obok ciao, bella, buongiorno, grazie, azzurri…), a co mają ze sobą wspólnego? Aparat gębowy, podniebienie i żołądek. W pewnym sensie.